altın güneşin yüzüme vuruşu,
yankılanan dalgaların şırıltısı kafatasımın içinde
sen mevzusu ağır gelir, kabalık etmeyeyim, çiğnemeyeyim şimdi
asi mi, değilim, yolundayım, fark etmedin.
kabuk tutmuştu, bitmişti her biri, birbirine karıştı, yine en baştan
en baştan kanattı, en derinden, derinlerimden tırmaladı
gülüş mü bilmem, çok sevip önemsemiştim, fark etmedin.
şakaların eğlendirmişti, seninle içtiğim en güzeliydi kahvelerin
hiç öyle kokmamıştı bana, bana bakmamıştı kimse kahkahalarımdan
gidişin mahvetmişti, alışmıştım, söktün ruhumu yerinden
çıplak mı anlamam, kıvrılmıştım yanına koca yatağına, fark etmedin.
bir tüy de mi düşmemiş aramıza; düşmüştü, sen ağlayıp acılarını paylaşmış
fedaisi olmuşum ben de aşkın, hiç de anlamı yok sözlerin
sussak mı duymam, bağırmıştım, haykıracak ne varsa ne de yoksa, fark etmedin
altın güneşi karşıma almıştım, kumdaymış gönlüm, sırılsıklandım, hiç ıslanmamıştım
hiç yenilmemiştim daha önce o oyunda, daha önce hiç sırıtmamıştım avuç içlerim kavranınca, hiç tutukluluk yapmamıştı silahım
bileklerime çiçekler çizdim, bu nadastan kurtulmaktı niyetim, fark etmedin
seni çok sevdim, yürüdüğüm en güzel yoldun, fark etmedin
beni sev diye bağırdım, fark etmedin
altın güneşin yüzüme vuruşu şimdi, yankılanan dalgaların şırıltısı kafatasımın içinde
bir sen daha yok bu dünyada, kahretsin, fark etmedim.
sakın içindekileri dökmeyeceksen bardak bardak, hecelemeyeceksen olanları, sımsıkı sarmalamalara varmayacaksa olanlar dönme yolundan, dönme ne olur bir bakışına muhtaç belki bu göğüs kafesi, gülüşüne yeniden yeşerir tomurcuklar, yaşarır gözlerim, belki kulun olur taparım hiç yoksa, secdene yatırıp başımı dualar, hicazlar, tereddütler ederim içim içim ama dönme ne olursun, o yollarda yürümekten sevgiliyse ruhun varma ne olur, dönme ne olursun ben bir bekleyişte ömür karalarken sayfalara kapkara kesilirken bütün kâğıtlar bir yağmur çiselemeye, penceremi dahi dövmeye yaklaşmazken perdelerin ardından sızmaya korkarken güneş sen de dönme ne olursun yalan konuşsan bir cümle, inanır, tutunur var ki bırakmam hiç var ki siğnensen "yalnız sen sevdin" cümlelerin ardına bir hiç olacak, doğmamış sayılacak kulun var ki sevdiğini bilsem, var ki desen bir kere, var ki ten tene değse inansam, yok etmesen içimdeki güveni bir daha bir daha, bakışlarını kaçırmasan kurak topraklara senin yolun da...
Yorumlar
Yorum Gönder