altın güneşin yüzüme vuruşu,
yankılanan dalgaların şırıltısı kafatasımın içinde
sen mevzusu ağır gelir, kabalık etmeyeyim, çiğnemeyeyim şimdi
asi mi, değilim, yolundayım, fark etmedin.
kabuk tutmuştu, bitmişti her biri, birbirine karıştı, yine en baştan
en baştan kanattı, en derinden, derinlerimden tırmaladı
gülüş mü bilmem, çok sevip önemsemiştim, fark etmedin.
şakaların eğlendirmişti, seninle içtiğim en güzeliydi kahvelerin
hiç öyle kokmamıştı bana, bana bakmamıştı kimse kahkahalarımdan
gidişin mahvetmişti, alışmıştım, söktün ruhumu yerinden
çıplak mı anlamam, kıvrılmıştım yanına koca yatağına, fark etmedin.
bir tüy de mi düşmemiş aramıza; düşmüştü, sen ağlayıp acılarını paylaşmış
fedaisi olmuşum ben de aşkın, hiç de anlamı yok sözlerin
sussak mı duymam, bağırmıştım, haykıracak ne varsa ne de yoksa, fark etmedin
altın güneşi karşıma almıştım, kumdaymış gönlüm, sırılsıklandım, hiç ıslanmamıştım
hiç yenilmemiştim daha önce o oyunda, daha önce hiç sırıtmamıştım avuç içlerim kavranınca, hiç tutukluluk yapmamıştı silahım
bileklerime çiçekler çizdim, bu nadastan kurtulmaktı niyetim, fark etmedin
seni çok sevdim, yürüdüğüm en güzel yoldun, fark etmedin
beni sev diye bağırdım, fark etmedin
altın güneşin yüzüme vuruşu şimdi, yankılanan dalgaların şırıltısı kafatasımın içinde
bir sen daha yok bu dünyada, kahretsin, fark etmedim.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

mavi kanatlı kelebek.

Resim
* bir adam tanıdım, onda gördüm bencilliği ilk kez. kahve gözlerinin ötesindeydi hayalleri. yeri geldiğinde derinlemesine arabesk, ve yeri gelince de sevimsiz romantik. sarıya çalan kumral saçları iç içe, bakışlarında seçilmez hisler... ilk defa birinin ne düşündüğünü okuyamamıştım irislerinden. haber alamadım aylardır, nerede öldüğünü bilen varsa bana o şarkıyı çalsın: "inan ki,"  diyene bağırsın erkin koray; aynı heyecan ve his karmaşasıyla. her şarkının mutluluğu anlatabileceğini uzunca anlatan adam, üçüncü gidişinde uzundan kaybettim seni. şimdi siz onu ruhundaki mavi kelebek kanatlarından, kanatlarının mavisini dağıtan mermi yaralarından ve burjuvazi tavırlarından tanırsınız. bir adam tanıdım bir aşk okudum kitap gibi... bu ilkti.
Devamı

GÜLPEMBE NE RENKTİR, GİRİŞ KISMI.

Resim
  Giriş: PALET        Gözlerim ıslak. Yüreğimde, tarif edemeyeceğim kadar buruk ve lanet edilesi bir acı var… Kirpiklerim sertleşmiş ve birbirlerine tutunmuş bir hâlde öylece duruyorlar. Aklım yerinden çıkmış, ruhum bedenimden ayrı bir yola sürüklenmiş ve dilim tat almamakta ısrarcı. Ellerim titriyor, bacaklarım desen; onların zaten mecali kalmamış. Yanıyor! Yanıyorum, acıyla kavruluyorum!      Eve girdiğimde, önümden ve benden önce içeri, sevgilim girmişti. Yavaş ve uyuşuktu. Bedeninin titrediği ellerinden okunuyordu. Yüzünü göremedim bir süre. O odamıza doğru ilerlerken onu takip ettim yalnızca. İlk önce kısa koridoru geçip en uç köşesinde duran odamızın kapısını araladı. Adımları, koridorun yalnızlığı yüzünden oluşan sessizliğini kırmaya yetiyordu. Kapının açılıp kapanma sesiyse adeta bir deprem patırtısı ortaya atmıştı. Odada tek başına kendine bir zarar verir veyahut mahvolup perişan olur düşüncesiyle onu takip etmeye başlamıştım zaten....
Devamı

gece yarısı ressamı.

Resim
* gece yarısı ressamı boyadığı portre canavarın siması  dişleri sarı, pençeleri sivri. altında onun imzası: gece yarısı ressamı. saçları altın altın, güneş gibi nasıl da parlak! burjuvaları andırsa dahi, sahi beş para etmez vicdan oyunları. en zarif gökler, fırçasının altında birer gölgedir ah geceleyin duvarları süsleyip duran aydınlık silüetler.
Devamı